Vorige pagina

Sommige slaven slaagden erin al snel te vluchten en een leven op te bouwen in de binnenlanden van Surinam: de marrons. Zij wonen daar tot de dag van vandaag.’
Tinde ging in 2013 op zoek naar oude landbouwgewassen in Suriname en Frans Guyana; ze vroeg rijstboeren wat ze kweekten, hoe ze rijstsoorten onderscheiden en wat ze ermee doen. Zij liet plaatjes zien van allerlei rijstsoorten met namen als ‘blaka alisi’, ‘kwaka alisi’, ‘breuk drie’; elke cultivar heeft zijn eigen karakter. Eén van die rijst soorten is Oryza glaberrima, Afrikaanse of zwarte rijst; die al 2500 jaar geleden in de Nigerdelta verbouwd werd. De zwarte rijst uit Suriname bleek na DNA-vergelijking met 200 soorten uit Afrika identiek aan een bepaalde soort uit West-Ivoorkust.
Het bijzondere aan de zwarte rijst in Suriname is: mensen eten hem niet op. Ze geven een vaag antwoord als je vraagt waar de rijst voor gebruikt wordt, en verkopen het ongepeld in zakjes - moderne rijst hoef je niet te pellen, deze wel, dat gebeurt in grote vijzels.
Is iemand gestorven dan wordt de zwarte rijst wel gepeld en geofferd.
Tinde’s onderzoek gaat nog verder: over een maand gaat ze naar Frans Guyana, nog dieper het bos in, op bezoek bij rijstverbouwers, om te kijken waar hun rijst vandaan komt.

Student Anjesse had voor haar onderzoek wat voorbeelden van rijst meegenomen, en een schaaltje door haar gezaaide rijst; bezoekers konden de rijst dus ook in het echt bekijken.

Fotografie Stefanie Uit den Boogaard

Bij ons leer je de wereld kennen